Stephen King Μοvies - Οι ταινίες του Stephen King - Movie-Eaters



Αναζήτηση




Περιοχή μελών

Όνομα:
Κωδικός:
 

Reviews Ταινιών:
Total online: 2
Επισκέπτες: 2
Μέλη: 0


Νέο μέλος:
Σε σύνδεση σήμερα:

Έχουν γενέθλια σήμερα
aggeliki(26)



Τετάρτη, 23 Μαίου 2012, 14:42
Καλώς ήρθες Επισκέπτη
Κεντρική | Εγγραφή | Σύνδεση | Μέλη | Πληροφορίες



Γράφει ο Nwethecat | Eπιμέλεια θέματος tsosmi

Ποιος είναι ο Stephen King

Ο Stephen Edwin King είναι γεννημένος στο Πόρτλαντ του Μέιν, στις 21 Σεπτεμβρίου 1947. Είναι Αμερικανός συγγραφέας και ένας από τους διασημότερους συγγραφείς βιβλίων θρίλερ και τρόμου. Δίδασκε αγγλικά στο γυμνάσιο, όταν το 1974 εκδόθηκε το Κάρι, το πρώτο μυθιστόρημά του. Έχει γράψει και υπό ψευδώνυμο, το 1972 ως John Swithen και μεταξύ 1972 και 1985 ως Richard Bachman.



Σήμερα, με περισσότερα από 40 μυθιστορήματα και 200 διηγήματα στο ενεργητικό του, αναγνωρίζεται ως σημαντικός τεχνίτης του τρόμου και της φαντασίας αλλά και ένας από τους μείζονες συγγραφείς του 20ου αιώνα. Έχει επανειλημμένα αποσπάσει το Διεθνές Βραβείο Φαντασίας, τα βραβεία Bram Stoker, O. Henry, Nebula και άλλα πολλά, ενώ τιμήθηκε από την Ένωση Συγγραφέων Τρόμου για το συνολικό του έργο. Το 2003 τιμήθηκε με το μετάλλιο Διακεκριμένης Συνεισφοράς από το Εθνικό Ίδρυμα Βιβλίου των ΗΠΑ. Σήμερα εξακολουθεί να ζει με την σύζυγό του στο Μέιν.



Ο S. King θεωρείται - και είναι - ίσως ο πιο εμπορικός συγγραφέας του 20ου αιώνα. Σχεδόν όλα τα βιβλία του είναι στους καταλόγους των best seller, σημειώνοντας το καθένα μόνο ένα απίστευτο αριθμό πωλήσεων, ενώ κάθε καινούργια του συγγραφική δραστηριότητα αποτελεί πάντα αντικείμενο ατελείωτων συζητήσεων.



Τι είναι όμως αυτό που έκανε τον King τόσο επιτυχημένο, καθιστώντας τον παράλληλα ένα φαινόμενο στα συγγραφικά δρώμενα του αιώνα που έφυγε;



Αν θέλετε την γνώμη μου, ο King δεν είναι μεγάλος συγγραφέας με την συμβατική έννοια του όρου. Δηλαδή, καθαρά με λογοτεχνικούς όρους, ο τρόπος γραφής του, η δομή των έργων του δεν αποτελούν κάτι πρωτοποριακό, ούτε καν κάτι καινοτόμο. Ακόμα και ο ίδιος το έχει συνειδητοποιήσει, το έχει παραδεχτεί κιόλας εν μέρει, αφού σε δυο τρία μυθιστορήματα του (κυρίως στο Έργα Οδοποιίας, το Στάσου πλάι μου και το Dolores Claiborne) έκανε μια προσπάθεια να γράψει κάτι πιο "σοβαρό", πιο κοντά σε αυτό που λέμε καθαρή λογοτεχνία.



Τα προτερήματα όμως του King είναι άλλα: Κατ΄ αρχήν ξέρει πολύ καλά να διηγείται μια ιστορία. Έχει απίστευτη φαντασία και γνωρίζει πολύ καλά πώς να μεταβιβάζει τα συναισθήματα του στον αναγνώστη, καθιστώντας τον σχεδόν από την αρχή "όμηρο" της αφήγησης. Πραγματικά, με το που πιάσεις ένα καλό βιβλίο του στα χέρια σου, δεν μπορείς να το αφήσεις αν δεν το τελειώσεις πρώτα.






Επιπλέον, είναι μάστορας στην κατασκευή του κόσμου που πλαισιώνει την ιστορία του. Τα πάντα αναλύονται διεξοδικά και σε βάθος, έτσι ώστε ο αναγνώστης να νιώσει οικείος με τον περιβάλλοντα χώρο. Οι ήρωες του είναι εξωφρενικά δουλεμένοι και "ζωντανοί" τόσο πολύ που ταυτίζεσαι μαζί τους σε τέτοιο βαθμό που πονάς αν κάποιος πάθει κάτι ή νιώθεις τεραστία ικανοποίηση όταν κάποιος σημειώσει μια επιτυχία.



Τέλος, αυτό που θεωρώ και το πιο σημαντικό, είναι ότι έχει μια δαιμόνια ικανότητα να μεταφέρει στο χαρτί συναισθήματα και σκέψεις, που ο αναγνώστης θεωρούσε ότι κανείς άλλος δεν έχει σκεφτεί κάτι παρόμοιο. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ρίγησα διαβάζοντας κάτι το οποίο νόμιζα ότι το ένιωθα μόνο εγώ και κυρίως ότι δύσκολα θα μπορούσε να περιγραφεί με λόγια.



Βέβαια, ο King έχει και αρκετά μειονεκτήματα. Για παράδειγμα, αυτή η εμμονή στην λεπτομέρεια καταντάει πολλές φορές τρομερά κουραστική. Έτσι, λόγου χάρη, είναι ικανός να μας περιγράψει αναλυτικότατα όλες της λεπτομέρειες στην κατασκευή μιας γέφυρας από την οποία πέρασε κάποια στιγμή ο ήρωας ή να μας εξιστορήσει όλο το γενεαλογικό δέντρο - και τις πράξεις του καθενός - ενός ατόμου που πέθανε από φυσικό θάνατο δέκα χρόνια πριν από τα γεγονότα της ιστορίας που διαβάζουμε.



Οι ταινίες του παιρνούν στο κινηματογράφο

Από την αρχή της συγγραφικής του καριέρας, ο Στίβεν Κινγκ είδε τα περισσότερα από τα βιβλία του να μεταφέρονται -άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε με αποτυχία- στον κινηματογράφο!



Ποιες είναι όμως αυτές οι ταινίες;


1976 - Carrie (Κάρι, Έκρηξη Οργής (1976 ταινία)), σε σκηνοθεσία Μπράιαν Ντε Πάλμα με τους Sissy Spacek, Piper Laurie, Nancy Allen, Amy Irving, John Travolta. Υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ Α' γυναικείου και Β' γυναικείου ρόλου για τις Σίσι Σπέισεκ και Πάιπερ Λόρι, αντίστοιχα.

1980 - The Shining (Η λάμψη), σε σκηνοθεσία Stanley Kubrick με τους Jack Nicholson, Shelley Duvall, Danny Lloyd, Scatman Crothers.

1983 - Cujo (Κούτζο, το βρωμόσκυλο), σε σκηνοθεσία Lewis Teague με τους Dee Wallace, Danny Pintauro.

1983 - The Dead Zone (Νεκρή ζώνη), σε σκηνοθεσία David Cronenberg με τους Christopher Walken, Martin Sheen.

1983 - Cristine (Κριστίν), σε σκηνοθεσία του John Carpenter με τους Keith Gordon, John Stockwell.

1984 - Children of the Corn (Ο δολοφόνος με το δρεπάνι), σε σκηνοθεσία Fritz Kiersch με τους Linda Hamilton, Peter Horton, R.G. Armostrong.

1984 - Firestarter (Δύναμη πυρός), σε σκηνοθεσία Mark Lester με τους George C. Scott, David Keith, Louise Fletcher, Drew Barrymore, Heather Locklear.

1985 - Cat's Eye (Το μάτι της γάτας), σε σκηνοθεσία Lewis Teague με τους James Woods, Drew Barrymore, Alan King, Kenneth McMillan. Βασίστηκε στα διηγήματα "The Ledge" (Η μαρκίζα) και "Quitters Inc." (Αντικαπνιστική Α.Ε.).

1985 - Silver Bullet (Ασημένια σφαίρα), σε σκηνοθεσία Daniel Attias με τους Gary Busey, Corey Haim, Everett McGill. Βασίστηκε στο διήγημα "Cycle of the werewolf".

1986 - Stand By Me (Στάσου πλάι μου), σε σκηνοθεσία Rob Reiner με τους River Phoenix, Will Wheaton, Corey Fledman, Kiefer Sutherland, Richard Dreyfuss, John Cusack. Βασίστηκε στο διήγημα "The Body", από τη νουβέλα "Different Seasons". Υποψηφίοτητα για Βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου.

1986 - Maximum Overdrive, σε σκηνοθεσία Στίβεν Κινγκ με τους Emilio Estevez, Pat Hingle. Βασίστηκε στο διήγημα "Trucks" και η μουσική της ταινίας είναι ολόκληρο το άλμπουμ "Who Made Who" των AC/DC.

1987 - Creepshow 2, σε σκηνοθεσία Michael Gornick με τους Louis Chiles, George Kennedy, Domenick John, Tom Savini. Βασίστηκε στο διήγημα "The Raft".

1987 - A Return to Salem’s Lot, σε σκηνοθεσία Larry Cohen με τους Michael Moriarty, Ricky Addison Reed, Samuel Fuller.

1987 - The Running Man (Ο δρομέας), σε σκηνοθεσία Paul Michael Glaser με τους Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ, Richard Dawson, Maria Conchita Alonso.

1989 - Pet Semetary, σε σκηνοθεσία Mary Lambert με τους Dale Midkiff, Fred Gwyne.

1990 - Misery, σε σκηνοθεσία Ρομπ Ράινερ με τους James Caan, Kathy Bates. Βραβείο Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου για την Kathy Bates.

1990 - Graveyard Shift (Νυχτερινή βάρδια), σε σκηνοθεσία Ralf Singleton με τους David Andrews, Kelly Wolf, Steven Maht, Andrew Deevof.

1992 - Sleepwalkers (Οι νυχτοβάτες), σε σκηνοθεσία Mick Garris με τους Brian Krause, Madchen Amick.

1992 - The Lawnmower Man (Σύγκρουση σε άλλη διάσταση), σε σκηνοθεσία Brett Leonard με τους Pierce Brosnan, Jeff Fahey, Jenny Wright.

1993 - The Dark Half (Το σκοτεινό εγώ), σε σκηνοθεσία George Romero με τους Timothy Hutton, Michael Rooker, Amy Madigan.

1993 - Needful Things (Χρήσιμα αντικείμενα), σε σκηνοθεσία Fraser Clarke Heston με τους Μαξ φον Σίντοφ, Εντ Χάρις, Bonnie Bedelia, Amanda Plummer.

1993 - Children of the Corn II: The Final Sacrifice, σε σκηνοθεσία David Price με τους Terence Knox, Paul Scherrer, Ryan Bollman, Christie Clark.

1994 - Dolores Claiborne (Ολική έκλειψη), σε σκηνοθεσία Τέιλορ Χάκφορντ με τους Kathy Bates, Jennifer Jason Leigh, Christopher Plummer.

1994 - The Shawshank Redemption (Ρίτα Χέηγουρθ: Η τελευταία έξοδος), σε σκηνοθεσία Φρανκ Ντάραμποντ με τους Μόργκαν Φρίμαν, Τιμ Ρόμπινς. Υποψηφιότητες για 7 βραβεία Όσκαρ: για Καλύτερης ταινίας, Α' Ανδρικού ρόλου για τον Φρίμαν, καλύτερης φωτογραφίας, καλύτερου μοντάζ, καλύτερης μουσικής, καλύτερου σεναρίου, καλύτερο ήχο.

1994 - Children of the Corn III, σε σκηνοθεσία James D.R. Hickox με τους Nicholas Brendon, Daniel Cerny, Jon Clair, Michael Ensign.
.
1995 - The Mangler, σε σκηνοθεσία Tobe Hooper με τους Robert Englund, Ted Levine, Daniel Matmor.

1996 - Sometimes They Come Back... Again, σε σκηνοθεσία Adam Grossman με τους Michael Gross, Alexis Arquette, Hilary Swank, Bojesse Christopher.

1996 - Thinner (Αδυναμία), σε σκηνοθεσία Tom Holland με τους Robert John Burke, Joe Mantegna, Lucinda Jenney.

1997 - Quicksilver Highway (Ιστορίες τρόμου), σε σκηνοθεσία Mick Garris με τους Christopher Lloyd, Matt Frewer, Raphael Sbarge. Το σενάριο γράφτηκε μαζί με τον Κλάιβ Μπάρκερ.

1997 - The Night Flier, σε σκηνοθεσία Mark Pavia με τους Miguel Ferrer, Julie Entwisle, Dan Monahan, Michael H. Moss.

1998 - Apt Pupil (Μαθήματα φόβου), σε σκηνοθεσία Μπράιαν Σίνγκερ με τους Ίαν ΜακΚέλεν, Brad Renfro, David Schwimmer.

1999 - The Green Mile (Το πράσινο μίλι), σε σκηνοθεσία Φρανκ Ντάραμποντ με τους Τομ Χανκς, Michael Clark Duncan, David Morse, Bonnie Hunt, James Cromwell, Gary Sinise. Υποψήφια για τέσσερα βραβεία Όσκαρ, για καλύτερη ταινία, καλύτερο Β' ανδρικό ρόλο για τον Κλαρκ Ντάνκαν, καλύτερου σεναρίου και καλύτερου ήχου.

1999 - The Rage: Carrie 2, σε σκηνοθεσία Katt Shea.

2001 - Strawberry Spring.

2001 - Hearts In Atlantis (Καρδιές στην Ατλαντίδα), σε σκηνοθεσία Σκοτ Χικς με τους Άντονι Χόπκινς, David Morse, Hope Davis.

2003 - Dreamcatcher (Ονειροπαγίδα), σε σκηνοθεσία Λόρενς Κάσνταν με τους Μόργκαν Φρίμαν, Jason Lee, Tom Sizemore.

2004 - Secret Window, σε σκηνοθεσία David Koepp με τους Τζόνι Ντεπ, John Turturro, Timothy Hutton.

2004 - Riding the Bullet (Προάγγελος θανάτου), σε σκηνοθεσία Mick Garris με τους Jonathan Jackson, David Arquette, Barbara Hershey.

2007 - 1408, σε σκηνοθεσία Mikael Håfström με τους Τζον Κιούζακ, Σάμιουελ Τζάκσον.



Ο ηθοποιός Stephen King

Φυσικά δε θα ήταν σωστό να παραλήψουμε τις συμμετοχές του Stephen King ως ηθοποιού στις ίδιες τις ταινίες του! Όπως συνήθιζε ο Χίτσκοκ, έτσι και ο Στίβεν Κινγκ κάνει μικρά περάσματα από τις ταινίες που βασίζονται στο υλικό του.



Δείτε ποιες είναι αυτές:


  • Στην ταινία "Truck Driver" του 1982 είχε το ρόλο του Jordy Verdill.
  • Στην ταινία "Creepshow" του 1982 είχε το ρόλο ενός οδηγού νταλίκας.
  • Στο δικό του έργο, το "Maximum Overdrive", εμφανίστηκε ως ο τύπος που βρίζει πάνω από ένα αυτόματο μηχάνημα.
  • Έπαιξε πάλι τον οδηγό νταλίκας στη συνέχεια του "Creepshow".
  • Εμφανίστηκε ως παπάς στο "Pet Sematary".
  • Ως οδηγός λεωφορείου στο "Golden Years".
  • Ως καθαριστής νεκροταφείου στους "Νυχτοβάτες".
  • Ως συνοριοφύλακας στο "Κοράκι".
  • Στο "Langoliers" είχε το ρόλο του προέδρου Tom Holby.
  • Υποδύθηκε τον φαρμακοποιό στο "Αδυναμία" του 1996.
  • Υποδύθηκε τον οργανοπαίκτη στη μίνι-σειρά "Η Λάμψη" του 1997.
  • Στην "Καταιγίδα του Αιώνα" εμφανιζόταν στην τηλεόραση σε διαφημιστικό σποτ.
  • Υποδύθηκε τον τύπο που παραδίδει πίτσες στο "Rose Red".
  • Στην σειρά "Kingdom Hospital" είχε το ρόλο του Johnny B. Goode.
Movie-Eaters 2010